feniks ? dec
er wordt zes keer keihard op mijn deur geklopt
trillend doe ik open
het is een oranje, rode,
gigantische vlam met vleugels
het is een feniks
ik sta daar met mijn mond open
ik bevries
ik doe niets meer
voor 29 dagen en 29 nachten
sta ik daar
oog in oog met dat wezen
in doodse stilte
met al mijn macht hoopte ik dat het beest zou verdwijnen
maar de furie bleef,
ook de feniks veroerde geen vin
ik had nog nooit zoeits gevoeld
op de 30e dag verbrak de feniks onze stilte
het zei dat ik nog drie dagen te leven had
voordat het me tot aarde terug zou brengen,
en me van deze wereld zou vegen,
met één rake klap van de rechterklauw
tenzij ik mezelf voor 29 dagen en 29 nachten
in de spiegel kon kijken
ik ging op mijn knieë
en ik smeekte de godheid om genade
ik zou alles doen, behalve dat
ik jammerde zoals ik dat nog nooit eerder gedaan had
de tranen vloeiden, verdampten in de hitte
en toen ik na een eeuwigheid opkeek
was de feniks verdwenen
ik jammerde zoals ik dat nog nooit eerder gedaan had
de tranen vloeiden, verdampten in de hitte
en toen ik na een eeuwigheid opkeek
was de feniks verdwenen
er waren ook nergens meer sporen te bekennen
van die levende, ondragelijke vlam
zelfs mijn wenkbrauwen groeide terug
het was alsof die er nooit geweest was
voor twee dagen en twee nachten
leefde ik precies als voorheen
het moest immers een droom zijn geweest
totdat ik op de derde dag
mijn wenkbrouwen verloren was
dit kon niet waar zijn
de feniks wist mijn enige zwakte
ik riep de hele dag hoe
terwijl ik mijn nachtmerrie uitstelde
die nacht vielen alle haren mijn hoofd uit
en ik zei hoe steeds minder vaak
de feniks had me
de feniks had gewonnen
ik vertrok met een stoel in de ene
en een spiegel in de andere hand
ik liep in één rechte lijn naar het noorden
zonder één keer om te kijken
ik zei hoe steeds minder vaak
en vlak voor de zon opkwam
op de vierde nacht
vond ik een meer
ik had nog nooit zoeits moois gezien
ik zette mijn stoel en spiegel neer
ik ging zitten, nam een diepe zucht
voor 29 dagen en 29 nachten zou ik hier sterven
ik zei hoe voor de laatste keer
en ik deed mijn ogen open
